Στη Νίσυρο, εξέχουσα σημασία έχει η λατρεία της Παναγιάς. Το μοναστήρι της Παναγιάς Σπηλιανής, ορατό σχεδόν από παντού, γιορτάζει από τις 6 έως τις 15 Αυγούστου, με μεγάλο πανηγύρι.

Τα εννιάμερα της Πανάγιας είναι ένα έθιμο που διατηρείται αναλλοίωτο εδώ και 100 χρόνια. Το μοναστήρι φιλοξενεί γυναίκες της Νισύρου (Νιαμερίτισσες) αλλά και των άλλων νησιών, ανύπαντρες ή παντρεμένες, που στις δύσκολες ώρες ζητούν τη βοήθεια της Παναγιάς.

Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών η κάθε μια δεσμεύεται να κάνη 300 καθημερινές μετάνοιες, γονατιστή μπροστά στην εικόνα της Παναγιάς, ψέλνοντας το Μοιρολόι της Μεγαλόχαρης, αλλά και αυτοσχέδιες παρακλήσεις. Όλο το νησί νηστεύει και προετοιμάζεται. Τη μέρα της γιορτής αφού γίνει λειτουργία και αγιαστεί το κόλλυβο (στάρι), σχηματίζεται πομπή που κατεβαίνει αργά και μεγαλόπρεπα τα σκαλιά. Περιφέρεται μέσα στο Μανδράκι και καταλήγει στο Ζησιμοπούλειο θέατρο πάνω από την κεντρική πλατειά, όπου παρατίθεται γεύμα για όλους. Το βράδυ, στήνεται χορός, η κούπα της Πανάγιας. Η πρώτη του χορού κρατά μια κούπα καθώς χορεύει. Όποιος μπαίνει στο χορό ρίχνει χρήματα για το μοναστήρι και το νησί.

Φημισμένο είναι επίσης και το πανηγύρι της Παναγιάς Κυράς στο μοναστήρι μεταξύ Εμπορειού και Νικειών. Στον περίβολο του μοναστηριού, κάτω από ημικυκλικές κάμαρες στήνονται τεράστια τραπέζια. Άφθονο φαγητό και ποτό, ενώ οι μουσικοί παίζουν ακατάπαυστα. Χορός, τραγούδι, ένα μεγάλο χαρούμενο γλέντι για την Κοίμηση της Μεγαλόχαρης. Τα έξοδα για το γλέντι τα αναλαμβάνει κάποιος Νισύριος που κατοικεί στο εξωτερικό, στην Αμερική ή την Αυστραλία και παρευρίσκεται στο νησί για τη γιορτή.