Ο Παρθένης ο Κόκκινος, ήταν ο τελευταίος προπολεμικός Δήμαρχος. Από εκεί και πέρα το νησί εδιοικείτο από διορισμένους από την Ιταλική κυβέρνηση Ιταλούς Δημάρχους, τους Ροdestα, όπως ο Giovanni De Stefani, ο Antonio Polezer και τελευταίος ο Roberto Caccioti, που ήταν και διευθυντής στο σχολείο.

Μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας και την κατοχή των νησιών από τους Γερμανούς, διορίστηκε Δήμαρχος ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, προϊστάμενος της Υπηρεσίας ΤΤΤ και σε λίγο καιρό παρέδωσε στον Ιωάννη Καμπαλούρη, ο οποίος διατήρησε τη θέση μέχρι την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από τα Δωδεκάνησα το Μάιο του 1945. Αμέσως μετά ο λαός της Νισύρου εξέλεξε δια βοής το γιατρό Εμμανουήλ Σακλαρίδη, πρώτο προσωρινό Δήμαρχο, μετά την απελευθέρωση των νησιών, με αποστολή την προετοιμασία για διενέργεια εκλογών, για την ανάδειξη του κανονικού Δημάρχου του νησιού. Και συνέπεσε τότε, στη διάρκεια της δημαρχιακής του θητείας, να αρχίσει η επαναλειτουργήσει το Ομήρειο Ημιγυμνασιο Νισύρου, υπο τη διεύθυνση του Φιλολόγου καθηγητή Μάκη Κατσιματίδη.